Hoe verliep de oorlog?
Nu B. Johnson president was zou de Vietnam-oorlog een ‘Amerikaanse’ oorlog worden.
Het doel was dus dat Zuid-Vietnam een democratische staat zou worden dat niet meer bedreigd zou worden door het communisme.(wikipedia-link) De Verenigde Staten hadden zich wel terug kunnen trekken uit de oorlog in Vietnam, maar dat was voor hen geen optie omdat dat gezichtsverlies zou betekenen in de internationale politiek.
De VS besloten een oorlog te gaan voeren met de volgende 3 uitgangspunten:
• De oorlog winnen, zonder het inzetten van nucleaire wapens
• Er mogen zo weinig mogelijk Amerikaanse slachtoffers vallen
• Het oorlogsgebied moet beperkt blijven tot Vietnam
Noord-Vietnam steunde de Vietcong in het zuiden, door ze wapens te leveren. Dit wilden de Amerikanen tegengaan. De Amerikaanse luchtmacht begon in maart 1965 met bombardementen op Noord-Vietnam en stuurde ook in dezelfde maand nog grondtroepen naar Zuid-Vietnam. De Amerikaanse strategie van de luchtmacht werd: ‘Rolling Thunder’genoemd. De VS bereikten hun doel niet, want de Vietcong leek steeds meer tegengas te geven naarmate er meer gebombardeerd werd. Daarnaast konden de VS de route van het noorden naar het zuiden van Vietnam, dat zorgde voor de bevoorrading van de Vietcong niet geheel bombarderen, omdat deze route grotendeels door de landen Laos en Cambodja liep.
Ook de Landoorlog konden de Amerikanen niet winnen.
De Amerikanen moesten nu ook naast alleen aanvallen zichzelf ook zien te verdedigen tegen de onverwachtse en zwaarder wordende aanvallen van de guerrilla’s. In 1965 waren er van de ruime 180.000 Amerikaanse soldaten in Vietnam 636 slachtoffers. In 1968 waren er 536.000 soldaten waarvan 30.600 Amerikaanse doden.
De Amerikanen gingen velden in brand steken en een chemisch ontbladeringsmiddel genaamd: Agent Orange, inzetten om er voor te zorgen dat de Vietcong geen verrassingsaanvallen meer kon uitvoeren vanuit het struikgewas.
De Vietcong was ook goed georganiseerd en had vele geheime ondergrondse tunnels aangelegd.
In 1968 werd een wapenstilstand van een week afgekondigd voor de viering van Tet, het Vietnamese nieuwjaar. De Vietcong echter negeerde dit verdrag volledig en maakte er gebruik van om juist op die datum de Amerikanen een grote onverwachtse klap te geven, door in grote aantallen aan te vallen. Ze vielen 36 belangrijke dorpen en steden in heel Zuid-Vietnam aan en terroriseerden het hele land. De aanvallen duurden enkele weken en werden bekend als het Tet-offensief.
Johnson had zijn populariteit verloren door het sturen van steeds meer Amerikaanse troepen naar Vietnam en stelde zich niet verkiesbaar voor de volgende presidentsverkiezingen. In november 1969 werd Nixon tot president gekozen. Hoewel de VS langzaamaan de relaties met China en de Sovjet Unie verbeterde, veranderde er weinig in Vietnam. De vredesbesprekingen faalden meermaals waardoor Nixon zich gedwongen voelde de bombardementen op het noorden te vergroten. Pas in december 1972, toen de bombardementen beëindigd werden, ging men weer rond de tafel zitten. De vredesonderhandelingen in Parijs verliepen moeizaam. Ofwel Noord-Vietnam verwierp de voorstellen of ze werden verworpen door de Zuid-Vietnamese president Thieu. Uiteindelijk kwamen ze in januari 1973 tot een vredesovereenkomst.
In 1975 opende Noord-Vietnam een groot offensief. In maart veroverden ze Da Nang en op 21 april vluchtte de Zuid-Vietnamese president Thieu uit Saigon. Toen Saigon dreigde te vallen evacueerde de VS 20.000 Amerikaanse burgers. Op 30 April werd door de Zuid-Vietnamese president de onvoorwaardelijke overgave van Saigon aangekondigd. De oorlog was nu officieel voorbij en de communisten waren de winnaars. Saigon kreeg een nieuwe regering en een nieuwe naam. Voortaan zou de stad Ho Chi Minh stad worden genoemd. Het noorden en zuiden van Vietnam werd verenigd in één land. De nieuwe natie werd de Socialistische Republiek Vietnam genoemd.
Nu B. Johnson president was zou de Vietnam-oorlog een ‘Amerikaanse’ oorlog worden.
Het doel was dus dat Zuid-Vietnam een democratische staat zou worden dat niet meer bedreigd zou worden door het communisme.(wikipedia-link) De Verenigde Staten hadden zich wel terug kunnen trekken uit de oorlog in Vietnam, maar dat was voor hen geen optie omdat dat gezichtsverlies zou betekenen in de internationale politiek.
De VS besloten een oorlog te gaan voeren met de volgende 3 uitgangspunten:
• De oorlog winnen, zonder het inzetten van nucleaire wapens
• Er mogen zo weinig mogelijk Amerikaanse slachtoffers vallen
• Het oorlogsgebied moet beperkt blijven tot Vietnam
Noord-Vietnam steunde de Vietcong in het zuiden, door ze wapens te leveren. Dit wilden de Amerikanen tegengaan. De Amerikaanse luchtmacht begon in maart 1965 met bombardementen op Noord-Vietnam en stuurde ook in dezelfde maand nog grondtroepen naar Zuid-Vietnam. De Amerikaanse strategie van de luchtmacht werd: ‘Rolling Thunder’genoemd. De VS bereikten hun doel niet, want de Vietcong leek steeds meer tegengas te geven naarmate er meer gebombardeerd werd. Daarnaast konden de VS de route van het noorden naar het zuiden van Vietnam, dat zorgde voor de bevoorrading van de Vietcong niet geheel bombarderen, omdat deze route grotendeels door de landen Laos en Cambodja liep.
Ook de Landoorlog konden de Amerikanen niet winnen.
De Amerikanen moesten nu ook naast alleen aanvallen zichzelf ook zien te verdedigen tegen de onverwachtse en zwaarder wordende aanvallen van de guerrilla’s. In 1965 waren er van de ruime 180.000 Amerikaanse soldaten in Vietnam 636 slachtoffers. In 1968 waren er 536.000 soldaten waarvan 30.600 Amerikaanse doden.
De Amerikanen gingen velden in brand steken en een chemisch ontbladeringsmiddel genaamd: Agent Orange, inzetten om er voor te zorgen dat de Vietcong geen verrassingsaanvallen meer kon uitvoeren vanuit het struikgewas.
De Vietcong was ook goed georganiseerd en had vele geheime ondergrondse tunnels aangelegd.
In 1968 werd een wapenstilstand van een week afgekondigd voor de viering van Tet, het Vietnamese nieuwjaar. De Vietcong echter negeerde dit verdrag volledig en maakte er gebruik van om juist op die datum de Amerikanen een grote onverwachtse klap te geven, door in grote aantallen aan te vallen.
Ze vielen 36 belangrijke dorpen en steden in heel Zuid-Vietnam aan en terroriseerden het hele land. De aanvallen duurden enkele weken en werden bekend als het Tet-offensief.
Johnson had zijn populariteit verloren door het sturen van steeds meer Amerikaanse troepen naar Vietnam en stelde zich niet verkiesbaar voor de volgende presidentsverkiezingen. In november 1969 werd Nixon tot president gekozen.
Hoewel de VS langzaamaan de relaties met China en de Sovjet Unie verbeterde, veranderde er weinig in Vietnam. De vredesbesprekingen faalden meermaals waardoor Nixon zich gedwongen voelde de bombardementen op het noorden te vergroten. Pas in december 1972, toen de bombardementen beëindigd werden, ging men weer rond de tafel zitten. De vredesonderhandelingen in Parijs verliepen moeizaam. Ofwel Noord-Vietnam verwierp de voorstellen of ze werden verworpen door de Zuid-Vietnamese president Thieu.
Uiteindelijk kwamen ze in januari 1973 tot een vredesovereenkomst.
In 1975 opende Noord-Vietnam een groot offensief. In maart veroverden ze Da Nang en op 21 april vluchtte de Zuid-Vietnamese president Thieu uit Saigon. Toen Saigon dreigde te vallen evacueerde de VS 20.000 Amerikaanse burgers.
Op 30 April werd door de Zuid-Vietnamese president de onvoorwaardelijke overgave van Saigon aangekondigd. De oorlog was nu officieel voorbij en de communisten waren de winnaars. Saigon kreeg een nieuwe regering en een nieuwe naam. Voortaan zou de stad Ho Chi Minh stad worden genoemd. Het noorden en zuiden van Vietnam werd verenigd in één land. De nieuwe natie werd de Socialistische Republiek Vietnam genoemd.